W 1891 r. gotyckie mury świątyni ozdobił freskami znany i ceniony malarz Wojciech Gerson. Wnętrze kościoła restaurowane było w 1962 r. W latach 2003-2010 przeprowadzono remont organów, wstawiono nowe witraże i odrestaurowano kościół na zewnątrz. Dodatkowo poddano konserwacji polichromię kaplicy, ołtarz MB Szkaplerznej oraz ołtarz główny (2010-2012). Świątynia wybudowana jest z kamienia i otynkowana, gotycka. Prezbiterium jest niewielkie, na planie kwadratu. Do północnej ściany nawy przylega kwadratowa, barokowa kaplica MB, z kryptą grobową rodu Ligęzów. Przy wschodniej ścianie kaplicy znajduje się zakrystia, a do zachodniej ściany nawy dostawiona jest XIX-wieczna kruchta. Kościół przykrywają strome, dwuspadowe dachy. Wieżyczka na sygnaturkę, górująca nad całością świątyni, ma formę późnobarokową. Prezbiterium ma sklepienie krzyżowo-żebrowe ze zwornikiem ozdobionym herbem Wojsława – Wilczekosy. Nawę nakrywa strop płaski z fasetą, zakrystię sklepienie kolebkowe. Wewnątrz zachował się późnogotycki portal z datą 1523 na nadprożu, wiodący z prezbiterium do zakrystii, oraz gotyckie ostrołukowe okna w prezbiterium. Ściany prezbiterium pokrywa polichromia pędzla Wojciecha Gersona. W głównym ołtarzu, pochodzącym z I poł. XIX w., umieszczony jest obraz patrona świątyni.

W 2024 r. została odnowiona elewacja świątyni oraz poddano renowacji stolarkę okienną i drzwiową.